ارزهای دیجیتال از چند وجه مختلف از یکدیگر تفکیک می شوند؟

ارز های متمرکز

ارز های دیجیتال متمرکز به نوعی فلسفه ایجاد ارزهای دیجیتال را زیر پا گذاشته اند، اما با این حال چون در بستر بلاکچین فعالیت داشته و تمام حقیقت آنها مجازی است، آنها را ارز دیجتال حساب میکنیم.

این ارز ها مانند پول های فیزیکی در اختیار دولت یا شرکت خاصی هستند و مقدار موجود آنها تماماً در دست نهاد مورد نظر است، بطوری که هر زمان هر چقدر که بخواهند با عرضه به بازار قیمت را کنترل میکنند.

در حالی که ارز های غیر متمرکز مانند بیتکوین تحت کنترل مردم بوده و مقدار آنها به مرور از طریق ماین کردن افزایش می یابد.

از جمله ارز های متمرکز مهم، ارز xrp از شرکت ریپل و ارز trx از شرکت ترون می باشد.

ارز های استیبل

ارز های #استیبل که نوعی از ارزهای متمرکزند، خاصیتشان عدم نوسان است.
معامله گران از این ارز ها برای فریز کردن ارزش دارایی های خود استفاده میکنند.

به عنوان مثال هر واحد ارز تتر (tether) یا pax همیشه 1 دلار ارزش دارد، اگر تقاضا زیاد باشد شرکت مربوطه مقدار بیشتری از این ارز را وارد بازار میکند و اگر تقاضا کم شود بخشی از توکن ها را میسوزاند تا پیوسته قیمت در محدوده 1 دلار باقی بماند.

این در حالی است که سایر ارز های دیجیتال به نسبت عرضه و تقاضا در نوسان بسر میبرند.

ارز های غیر قابل رهگیری

ارز های غیر قابل رهگیری نیز به نوعی با فلسفه بلاکچین در تعارضند، با این حال وجود داشته و طرفداران خاص خود را دارند.

منظور از قابل رهگیر بودن یعنی مانند بیتکوین هرکسی بتواند با مراجعه به دفتر کل جزئیات تراکنش هارا مشاهده کند، اما ارزی مانند مونرو یا زی کش با تاکید بر حریم خصوصی چنین قابلیتی نداشته و هیچکس از جزئیات تراکنش ها مطلع نمیشود.

معمولا این نوع ارز ها در معاملات غیرقانونی استفاده میشوند.

Leave a Comment

to top